จากเด็กเคยเรียนดี ได้ทุนการเรียนเป็นหน้าเป็็นตาพ่อแม่

ตั้งแต่เ้ข้ามัธยม.....ไอ้ห่านี่เปลี่ยนไป ไม่สนใจเรียน ร้ำร้องอยากได้

PS1 พ่อซื้อให้ วัน ๆ มันเลยเล่นแต่เกมส์ กะทั้งแผ่นซีดีรอมเกมส์ก็ให้

พ่อซื้อให้เป็นกิจวัตร ทุึกสัปดาห์พ่อประเคนแผ่นเกมส์ให้สองแผ่น 

จากการขอเชิงบังคับของลูกชายที่แสนดี (เหอ ๆ สาดเลวจิงกุ )

และแล้วผลการเรียนเทอมแรก มัธยม1 ก็ออก พ่าง ๆ ๆ ๆ เกรดกุ

รับไม่ได้ ผิดหวังกะตัวเองมาก ๆ ใจหายแทบลอยล่อง เกรดกุ ๆ

แย่ที่สุดเท่าที่เคยทำ เหี้ยแล้วกุ อายตัวเองจริง ๆ เกมส์ทำกุ หรือกุ

ทำตัวเอง สาด แทนที่สำนึก มันก็ยังกลับมาเล่นเกมส์ต่อไป พ่อก็ทำหน้าที่

เดิม ไม่ไหวว่ะกุ สำนึกพอมีแต่มันก็ยังเล่น จำได้ว่าเ่ล่นวินนิ่ง ข้ามปีเลย 

เค้าฉลองปีใหม่กัน กุก็เค้าดาวส์กะเกมส์ข้ามปี เหอ ๆ การเรียนก็กะร่องกะรอย

ร่อยรุืงริ่ง จนจบมัธยมต้น ด้วยเกรดที่เป็นหน้าเป็นตาของพ่อแม่